دزديده در شمايل خوب تو بنگريم

شوقست در جدايی و جورست در نظر

                           هم جور به که طاقت شوقت نياوريم

روی ار به روی ما نکنی حکم از آن توست

                            بازآ که روی در قدمانت بگستريم

ما را سريست با تو که گر خلق روزگار

                            دشمن شوند و سر برود هم بر آن سريم

گفتی ز خاک بيشترند اهل عشق من

                           از خاک بيشتر نه که از خاک کمتريم

ما با توايم و با تو نهايم اينست بوالعجب

                            در حلقه ايم با تو و چون حلقه بر دريم

نه بوی مهر میشنويم از تو ای عجب

                               نه روی آن که مهر دگر کس بپروريم

از دشمنان برند شکايت به دوستان

                            چون دوست دشمن است شکايت کجا بريم

ما خود نمیرويم روان در قفای کس

                             آن میبرد که ما به کمند وی اندريم

سعدی تو کيستی که در اين حلقه کمند